Μάχη μέχρις εσχάτων

mme-diaploki

Για πόσο θα αντέξουν οι «από κάτω», αν δεν καταλαβαίνουν οι «από πάνω»;


Υπάρχουν δυο πληγές που δηλητηριάζουν κάθε προσπάθεια ανάκαμψης, ανάπτυξης, ομαλοποίησης του οικονομικού κλίματος. Εσωτερικές πληγές, που δεν επιτρέπουν τον κακοποιημένο από τα μνημόνια, τη λιτότητα, τη φορολογία, τις «ασθενή», να συνέλθει. Η μια είναι η στάση ενός κακομαθημένου και εν πολλοίς κρατικοδίαιτου μέρους του λεγόμενου επιχειρηματικού κόσμου. Η άλλη είναι οι μορφές, το ύφος, το ήθος, η οξύτητα της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Βλέπουμε επιχειρηματίες να διαβάλλουν ο ένας τον άλλο, να μηνύουν ο ένας τον άλλο, να πολεμούν με τους πιο αήθεις τρόπους ο ένας τον άλλο. Ανθρώπους με ισχύ οικονομική και επιρροή στην κοινή γνώμη –με ιδιόκτητα ΜΜΕ, ομάδες κλπ.- να είναι κατηγορούμενοι για κακουργήματα και να επιτίθενται στη Δικαιοσύνη. Να χρησιμοποιούν με ακραία ιδιοτέλεια τη δύναμή που η Δημοκρατία τους έδωσε. Να υπονομεύουν το Σύστημα το οποίο υποτίθεται ότι υποστηρίζουν.
Και στην πολιτική, ζούμε κάθε μέρα μια γενικευμένη διαμάχη που δεν παίρνει υπόψη της καθόλου ούτε τη δύσκολη θέση της χώρας, ούτε τη δεινή κατάσταση της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, ούτε την ανάγκη για επενδύσεις, που προϋποθέτει σταθερότητα. Βλέπουμε, εν ολίγοις, ότι πολιτικοί και επιχειρηματίες, κόμματα και μεγάλα ονόματα, μιλούν,  συμπεριφέρονται, δρουν, πιο πολύ σαν συμμορίες, παρά σαν θεσμοί και στηρίγματα μια δημοκρατικής κοινωνίας.
Μέσα σ’ αυτό το άρρωστο κλίμα δεν λείπουν ευτυχώς εκείνοι που αναζητούν με τα δικά τους μέσα φως στο βάθος του τούνελ. Εκείνοι που δεν παραδίνονται στο φόβο και στην απογοήτευση. Το θέμα όμως είναι: Για πόσο θα αντέξουν οι «από κάτω», αν δεν καταλαβαίνουν οι «από πάνω»;