Now reading
Ιδεοληψίες και δοσοληψίες

Ιδεοληψίες και δοσοληψίες

Ιδεοληπτική χαρακτηρίζουν την ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο οι «εδώ» αντιπολιτευόμενοι, αλλά και οι «εκεί» διαπραγματευόμενοι μαζί της.


Οι σκληροί Ευρωπαίοι, με τον Σόιμπλε επικεφαλής, και φυσικά οι ακόμα πιο σκληροί –άνθρωποι από πέτρα- του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Οι δανειστές που ως κανόνα στο δύσκολο αλισβερίσι με τη χώρα μας καθοδηγούνται από μια και μόνο επιδίωξη: Να μας έχουν καθισμένους στο σκαμνί, όποια κυβέρνηση κι αν έχουν απέναντί τους.

Στο σκαμνί, μάλιστα. Πάντα. Είτε με τον Σαμαρά, είτε με τον Τσίπρα. Τη μια γιατί δεν τηρήσαμε τα συμφωνημένα, την άλλη γιατί πήραμε μονομερή μέτρα, την τρίτη γιατί δόθηκε ένα βοήθημα στους συνταξιούχους από το πλεόνασμα του πλεονάσματος. Αυτοί, να πούμε, είναι οι κριτές, οι καθηγητές, οι αναμάρτητοι. Ενώ η Ελλάδα είναι η κακομαθημένη, η απείθαρχη, η τεμπέλα, η πονηρή που θέλει να εκμεταλλευτεί τα λεφτά και την καλοσύνη τους.
Ας μη σταθούμε στα δικά τους. Στον εθνικό εγωισμό και στην ταξική τους μονομέρεια. Στο γεγονός, ας πούμε, ότι χρόνια ολόκληρα επέμεναν να στραγγίζουν τους συνταξιούχους, αλλά έκαναν την πάπια για τους βαρόνους της ενημέρωσης, αν και τα μνημόνια πρόβλεπαν άλλα. Και φυσικά στο γεγονός ότι τώρα, σήμερα, δεν τηρούν οι ίδιοι τα συμφωνημένα. Απαιτούν νέα μέτρα δισεκατομμυρίων. Εκτός προγράμματος. Γιατί έτσι θέλουν!
Να τελειώνουμε, λοιπόν, με το παραμύθι της ιδεοληψίας. Για δοσοληψία πρόκειται. Στην οποία ο αδύναμος –εμείς- έχει πάντα άδικο. Και ο δυνατός –αυτοί- πάντα δίκιο. Τα υπόλοιπα είναι για κατανάλωση και είναι κρίμα να τα υιοθετούν και κάποιοι δικοί μας, όσες διαφορές κι αν έχουν με τον Τσίπρα…