Now reading
Από το Μοσχάτο στη Θεσαλονίκη μέσω Ιβηρικής

Από το Μοσχάτο στη Θεσαλονίκη μέσω Ιβηρικής

mitsotakis

Ο Κυριάκος ψάχνει συμμαχίες στο εξωτερικό και λύση στην εσωστρέφεια 


 

Με τα βαρίδια μιας χρονίζουσας παθογένειας στο εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, από τα οποία μεθοδικά προσπαθεί να απαλλαγεί, ο αρχηγός της ΝΔ συνεχίζει τα προς τα έξω ανοίγματα και επιχειρεί να οργανώσει ευρωπαϊκό μέτωπο κατά του λαϊκισμού, στον αντίποδα αντίστοιχων κινήσεων του πρωθυπουργού.

Ακόμη κι αν δεν τίθεται ζήτημα σοβαρών διαφωνιών στο εσωτερικό της ΝΔ, η ασυνεννοησία μεταξύ των διαφορετικής πολιτικής στόφας ομάδων στελεχών της (καραμανλικών, σαμαρικών, μητσοτακικών κ.ά.) πλήττει την προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να εμφανίσει ένα κόμμα αξιόμαχο, έτοιμο να διεκδικήσει με αξιώσεις την εξουσία.

Μια «πονηρή» πολιτική παρέμβαση που επινοεί ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως οι πρόσφατες δηλώσεις του Κώστα Ζαχαριάδη, είναι αρκετή να προκαλέσει αποσυντονισμό και σύγχυση, με αποτέλεσμα η εικόνα της ΝΔ προς τα έξω να μην είναι εύκολα διαχειρίσιμη.

Επιτελικά γαλάζια στελέχη επιμένουν ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, καθώς βλέπει την απήχησή της στην κοινωνία να καταρρέει, προσπαθεί να αποπροσανατολίσει τους πολίτες με κάθε τρόπο και επιχειρεί να δημιουργήσει εντυπώσεις «δήθεν τριβών» στη ΝΔ.

Ομως από το μυαλό του υποψιασμένου πολίτη μπορεί ενδόμυχα να περνά η γνωστή φράση του Γερμανού καγκελάριου Μπίσμαρκ, ότι «δεν πρέπει να πιστεύεις τίποτα στην πολιτική, μέχρι να διαψευσθεί επίσημα».
«Καινά δαιμόνια»

Ο διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Ζαχαριάδης, έσπειρε «καινά δαιμόνια» στο αντίπαλο στρατόπεδο, καθώς εξήρε τη μεγαλύτερη κοινωνική ευαισθησία της κυβέρνησης Καραμανλή, σε σχέση με τους επιγόνους του, λέγοντας ότι «η ΝΔ του Μ. Βορίδη και του Αδ. Γεωργιάδη δεν ήταν η ΝΔ του Κ. Καραμανλή». Αντιπαρέβαλε επίσης τη διακυβέρνηση Καραμανλή με εκείνη του Σαμαρά.

Η τοποθέτησή του αυτή ήταν αρκετή για να δώσει τροφή σε νέο κύκλο παραφιλολογίας περί «φλερτ του ΣΥΡΙΖΑ με την καραμανλική πτέρυγα της ΝΔ». Το χειρότερο όμως για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ότι, πέφτοντας στην παγίδα, ανακύκλωσε εκ των έσω την κουβέντα, με αλλεπάλληλες και αντικρουόμενες τοποθετήσεις στελεχών.

Εν μέσω της αρνητικής επικοινωνιακής καταιγίδας για την υπόθεση Γεωργίου, ο πρώην υπουργός και εκπρόσωπος του κόμματος, Γιάννης Μιχελάκης, χαρακτήρισε «αδικαιολόγητη» και «εγκληματική» «τη σιωπή που έχει επιβληθεί από τη λαλίστατη κατά τα άλλα ηγεσία της ΝΔ» και κατηγόρησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι «θέλει να επιβάλει μια σκιά πάνω από τα γεγονότα του 2009, χωρίς να σέβεται την ιστορία του κόμματος, στον βωμό πολιτικών συμμαχιών με κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης, όπως το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι».

Αντίθετα, στελέχη που αυτοχρίζονται «καραμανλικά» όπως ο Γ. Βλάχος, επιχειρούν να δώσουν βάση στη στάση της ηγεσίας. Στο νέο του γραφείο της οδού Πειραιώς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρακολουθεί αυτό το θέατρο του πολιτικού παραλόγου και το ενσωματώνει στις αποφάσεις του για το μέλλον της Κεντροδεξιάς: συλλέγει συμπεριφορές, καταγράφει προσωπικές στρατηγικές στελεχών και επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει τις αιτίες της νέας γαλάζιας εσωστρέφειας.

Ολα, έξω από το γραφείο του προέδρου, θυμίζουν πάλι τη Νέα Δημοκρατία του 2015, της εποχής του φαξ, το κόμμα που αδυνατούσε ακόμα και να εκλέξει αρχηγό. Αυτή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αναμφίβολα φέρνει κοντύτερα τις τελικές αποφάσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη νέα κομματική αρχιτεκτονική και τη στελέχωσή της.

Παράλληλα, ο πρόεδρος της ΝΔ ξεδιπλώνει τις δικές του πολιτικές πρωτοβουλίες, αποσκοπώντας στο να κερδίσει έτσι τον καθορισμό της πολιτικής ατζέντας και να διευρύνει την απήχησή του στο εκλογικό σώμα.

Πριν εμφανιστεί στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης προγραμματίζει την επόμενη ευρωπαϊκή περιοδεία του στις χώρες της Ιβηρικής: στη Λισαβόνα και τη Μαδρίτη ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έχει συναντήσεις κορυφής με τις ηγεσίες των συγγενών κομμάτων, ελπίζοντας έως τότε ο Μαριάνο Ραχόι να έχει σχηματίσει κυβέρνηση και να συναντηθεί με τον Μητσοτάκη ως θητεύων πρωθυπουργός, ενώ ο Πέδρο Κοέλιο, αν και δεν ηγείται πλέον της πορτογαλικής κυβέρνησης, αποτελεί μια εξέχουσα προσωπικότητα στον χώρο της ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς. Ισπανοί και Πορτογάλοι κεντροδεξιοί αποτελούν τους πρώτους εν δυνάμει συμμάχους του Κυριάκου Μητσοτάκη στην προσπάθειά του να συμπήξει μια συμμαχία μεταρρυθμιστών του Ευρωπαϊκού Νότου, προλαμβάνοντας την αντίστοιχη πρωτοβουλία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Kριτική στην ΕΕ
Οι τοποθετήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη στην περιοδεία του αυτή θα έχουν απ’ όλα: συγκεκριμένες προτάσεις για την προσέλκυση επενδύσεων και τη διάχυση του πλούτου που θα παραχθεί σε όλους, χωρίς αποκλεισμούς, μετρημένη αλλά σαφή κριτική στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης των χωρών του Νότου, σφοδρή επίθεση στον λαϊκισμό ο οποίος φέρει τη μεγαλύτερη, κατά τη γνώμη του, ευθύνη για τις περιπέτειες των ευρωπαϊκών χωρών της Μεσογείου – χωρίς να εξαιρείται και η ίδια η Γαλλία.

Μοχλός για αυτές τις αλλαγές, θα προσθέσει ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, δεν μπορεί να είναι άλλος από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, το οποίο άλλωστε πήρε θαρραλέες αποφάσεις μεσούσης της οικονομικής κρίσης.

Την όλη επιχείρηση ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σκοπεύει να την εντάξει στη «συμφωνία αλήθειας» που θα προτείνει από τη ΔΕΘ στους Ελληνες πολίτες και η οποία θα αποτελέσει το πρώτο μεγάλο βήμα στην πολιτική επίθεση της Νέας Δημοκρατίας προς την κυβέρνηση αμέσως μετά το τέλος του καλοκαιριού.

Πηγή:ethnos.gr